Obschied nehma
Obschied nehma, des woas a jeda,
des is meistens ned so sche –
vüh mehr Freid mocht hoid des KEMMA,
ois des wieda „WEGAGEH“
Trotzdem ghört zu unsam Leben
Obschiednehma hoit dazua,
von Geburt aun immer wieda,
bis hin zur ewig’n Ruah.
Glücklich, daunkbor und zufriedn
Jo so woarst du Tog für Tog,
solaung bis dei Körper schliesslich gsogt hoat,
das a nimma mog.
Und gaunz sicha host das gspiat,
dast von Liebe woarst umgebn,
ois de Engel di begleit hom,
hinüber in a onders Leb’n.
Stüh und friedlich – ohne Schmerzen
In a ondre Dimension,
Leit, dest laung scho nimma gsegn host,
gfrein se und se woart‘n schon.
A Stück des Weges san ma gaunga,
er woar gwiß net oillweil grod-
mia woan Daunksche sogn für ois‘
und recht herzli „PFIAT DI GOD“
Liebe Trauerfamilie, lieber “Beindi” und Sangesbruder - schau das do obn a gscheida Kirchenchor zsaumkimmt.
da Streicher Helimus